ایران ورزشی: فدراسیون بین‌المللی ورزش‌های زورخانه‌ای روز سوم آبان، هفت سال تلاش برای جهانی شدن این ورزش را جشن می‌گیرد. حالا به ادعای مسوولان فدراسیون بین‌المللی ورزش زورخانه‌ای ۶۲ کشور در دنیا ورزش زورخانه‌ای که جای در تمدن و فرهنگ ایرانی را دارد آموزش دیده‌اند و در کشورهای خود آن را آموزش می‌دهند. سیدامیر حسینی دبیر فدراسیون بین‌المللی ورزش زورخانه‌ای در این‌باره می‌گوید: «فدراسیون بین‌المللی ۲۰ مهر ۱۳۸۳ در تهران و در آکادمی ملی المپیک افتتاح شد که در این هفت سال تلاش کردیم این ورزش ملی ایران را در پنج قاره جهان گسترش بدهیم.»
امیرحسینی با اشاره به برگزاری رقابت‌های جهانی در گرجستان ادامه می‌دهد: «برای بسط و گسترش مسابقه‌های بین‌المللی هر ساله رقابت‌های کاپ جهانی را برگزار می‌کنیم که امسال نیز ۲۷ آبان در شهر تفلیس گرجستان رقابت‌های کاپ جهانی برگزار خواهد شد که حداقل ۲۰ تیم در آن حضور خواهند داشت.»
دبیر فدراسیون بین‌المللی ورزش‌های زورخانه‌ای می‌گوید: «البته برای بسط و گسترش و همچنین آموزش ورزش زورخانه‌ای در این کشورها نیاز به امکانات و تجهیزات بیشتری داریم که باید آنها را به کشورهای مختلف ارسال کنیم. ما در این راه مشکلات زیادی داریم که مشکلات مالی یکی از این مسائل است.»
امیرحسینی در پاسخ به این سوال که بسط و گسترش ورزش زورخانه‌ای چه تاثیری دارد، می‌گوید: «ورزش زورخانه‌ای به عنوان یک ورزش فرهنگی در ایران قدیم جایگاه والایی دارد و بسط و گسترش این ورزش که یک ورزش ایرانی است در جهان می‌تواند از اهمیت زیادی برخوردار باشد. الان شاهدیم که در کشورهای گرجستان، بلاروس، ترکیه، افغانستان، روسیه، پاکستان، هند و آذربایجان در حوزه پیرامونی فعالیت زیادی شده و قطعا اثربخشی فراوانی هم می‌تواند داشته باشد.» او با اشاره به اجرای ورزش زورخانه‌ای در افتتاحیه بازی‌های آفریقایی می‌گوید: «قاره آفریقا برای ما بسیار مهم است و الان این ورزش فرهنگی به آنجا رسوخ کرده است. جوانان آفریقایی با توجه به توان جسمی که دارند پتانسیل پیشرفت زیادی را در این رشته دارند. در بازی‌های آفریقایی هم در مراسم افتتاحیه که در آن ژاک روگ به همراه تعداد زیادی از مسوولان IOC حضور داشتند و وزرای ورزش ۱۵ کشور آفریقایی هم نظاره‌گر بودند ورزش زورخانه‌ای به نمایش گذاشته شد که بسیار مورد توجه قرار گرفت. آفریقا در تقویم برنامه‌های ما در سال ۲۰۱۱ با توجه به اهمیتش نقش زیادی داشت و قصد داریم درآینده نزدیک یک دوره آموزشی را در تهران برگزار کنیم.» حسینی در پاسخ به این سوال که چرا فدراسیون بین‌المللی با فدراسیون ملی زورخانه‌ای دچار اختلاف است می‌گوید: «ما با کسی اختلاف نداریم و خیلی هم قصد ندارم در این باره حرف بزنم اما واقعیتی وجود دارد که اگر فدراسیون ملی با ما هماهنگ بود قطعا به موفقیت‌های خیلی زیادی می‌رسید.» او در تشریح دوباره اهمیت پرداختن به ورزش زورخانه‌ای ادامه می‌دهد: «ورزش زورخانه‌ای یک ورزش کامل است. هم روح را می‌سازد و هم جسم را. همه عناصر سلامت و سرآمد در آن وجود دارد. این ورزش را می‌خواهیم در سطح جهان گسترش بدهیم چرا که معتقدیم این ورزش در برقراری صلح و دوستی بین کشورها نقش مهمی دارد. ورزش پلی بین فرهنگ‌ها است.» دبیر کل فدراسیون بین‌المللی در پاسخ به سوالی که چرا طالقانی به عنوان رییس فدراسیون زورخانه‌ای معرفی و بعد هم برکنار شده می‌گوید: «ما در آوردن طالقانی نقش چندانی نداشتیم، در رفتنش هم هیچ نقشی نداشتیم. ایشان فرد قابل احترامی برای ما است و همیشه سعی می‌کنیم احترام او را حفظ کنیم اما مسائلی رخ داد که باز هم تاکید می‌کنم در آن نقشی نداشتیم به همین دلیل طالقانی نیامده از فدراسیون ملی زورخانه‌ای جدا شد.»
او با اعلام اینکه امیدوارم روزی ورزش زورخانه‌ای در ایران فراگیر شود، ادامه می‌دهد: «زورخانه‌ و نوروز دو آیین و نماد فرهنگی ایران هستند. امیدوارم روزی فرا برسد که در خانه هر ایرانی یک میل و یک تخته شنا وجود داشته باشد.»

اشتراک و ثبت پیوند

The Durban Declaration are given below:
1. Youth involvement
a. The involvement of young people in the programme of the 7th World Conference on Sport, Education and Culture has been the most important innovation in the organisation of the Conference. It has helped provide real meaning to the theme of the Conference. The participation of the young people involved was invaluable. Their enthusiastic contribution was the proof of how much they appreciated being able to get involved.. Also worth noting were the eloquence with which they made their presentations and the clarity
of their messages.
b. The Conference recommends that the involvement of young people, both as delegates and participants, be extended to all future forums and conferences in the Olympic Movement, and that they should be involved in actions related to implementation of policies and programmes that concern them, at all levels
of, and throughout, the sports movement.
c. The Conference calls on all governments to recognise that investment in young people – using sport as a medium – is an investment in national and community development.
d. The Conference reiterates the power of sport for youth empowerment and building self-respect, values and ethical awareness.
2. The Youth Olympic Games
a. The Conference acknowledges the great success of the first edition of the Youth Olympic Games, their on culture and education, and the positive impact that this had on the participants. The participants were motivated by the programme of the Games, and their aim of breaking down barriers between
nationalities and cultures was achieved.
b. The Conference recommends that methods be found for the spirit of the Youth Olympic Games to be extended beyond the Games. In order for the concept to fully reach its potential, the lessons of the YOG must be applied to the lives of young people between the Games, and at continental, regional and national games.
3. Collaboration between entities
a. The Conference acknowledged the collaboration between different entities with respect to the content of the Culture and Education Programme of the Youth Olympic Games, as regards delivering Olympic education, and concerning the organisation of the World Conference on Sport, Education and
Culture. This is in line with the Olympic Congress’s resolution for the Olympic Movement to take and strengthen appropriate measures to engage in the widest possible way with other supporting institutions, promote the delivery of the UN Millennium Goals, and further such initiatives.
b. The Conference recommends that NOCs should create working relations with national entities, especially governmental and non-governmental organisations, such as the UNESCO National Commissions, in order to ensure that sport is an essential part of school curricula. While this
relationship should take into consideration the need to respect each entity’s uniqueness and accountabilities, it is necessary that close working relationships be forged in order to ensure first that sport and physical education are part of the national educational curriculum.
4. Technology and the future of Olympic education
a. The Conference acknowledges that communicating with today’s young people is evolving fast, and that it is effective only if done “in their own language” – particularly through social networks and modern media. Technology is fast overtaking traditional means of talking with young people. The Conference
took note of the IOC’s well developed programme for communicating with young people from throughout the world through social websites. However, the Conference understands the need to continue to balance the introduction of modern technology with employing traditional means of communicating, respecting developing communities’ different traditions and realities.
b. The Conference recommends that national entities and the National Olympic Committees should follow the example of the IOC and other international organisations by encouraging young people to become content creators and users of modern technologies, and advocating strongly for young people to have access to such opportunities and tools.
5. Olympic Values Education Programme
a. The Conference acknowledges that the Olympic Values Education Programme is a unique and valuable programme that enhances the learning experience of young children and encourages young people and athletes to learn the human values of life. The programme has the potential to grow and
should thus be supported.
b. The Conference opines that, in order for the programme to succeed, it is necessary for national educational systems to be involved in its dissemination. Although the OVEP is a creation of the IOC, it is necessary to ensure that governments, in particular, see its value and therefore accept it as an
important addition to their own educational programmes. UNESCO is a valuable partner in the introduction of this programme in schools on a global scale. The possibility of introducing the programme through the UNESCO network opens vast new possibilities in the IOC’s effort to support values based education on a global scale. The Conference also sees this as a way for the Olympic Movement entities to form close links with UN agencies and other relevant organisations, as recommended by the Olympic Congress.
6. Observatory and data base for education and development
a. The Conference noted, with concern, that there were several good projects, especially being undertaken by NGOs in developing countries, aimed at educating young people in and through sport, but that they were unrelated to each other. These could, however, be more effective if knowledge and best practices were shared. Most such projects were donor-funded and driven, and were designed for, and applied to, economically challenged communities, especially in developing countries.
b. The Conference recommends that the IOC seek the collaboration of other partners in order to establish a web-based Observatory in which a data base of sports education, sports and culture, and all such initiatives could be made available to all. Such a data base can also be an ideal platform for sharing best practices, exchanging information and ensuring that resources are not applied unequally.
7. Educational programmes of the Organising Committees of the Olympic Games
a. The Conference acknowledges the tremendous effort that has been made by past and present Organising Committees for the Olympic Games, at the urging of the IOC, to create education and culture programmes for their populations, in particular. However, while many resources are expended in these exercises, the Conference notes, with concern, that, with a few exceptions, the programmes have tended to end with the related Olympic Games.
b. The Conference recommends that the IOC ensure that, as part of the country’s legacy for hosting the Olympic Games, the culture and education programmes should be continued. Cities that host the Games should undertake to continue their education and culture programmes. These programmes should be available to the Olympic Movement as a whole and, where possible, shared.

8. Anti-doping, drug abuse and related education
a. The Conference acknowledges the efforts that are being made by the Olympic Movement, especially by the International Federations, UNESCO and the World Anti-Doping Association to educate athletes and young people in particular, as well as the community in general, on the dangers of doping. It
also acknowledges the efforts made by UNESCO to ensure that all the world’s nations ratify the Convention of State Parties Against Doping and Sport. It urges countries that are yet to ratify the Convention to do so, and opines that the signing of the Convention should not be considered as an end unto itself.
b. The Conference recommends that further efforts be made to educate young people on the dangers of so-called “social” drugs and on other risky behaviour.

اشتراک و ثبت پیوند

دکتر سید امیر حسینی  sportculture.ir: المپیک بعنوان بزرگترین رویداد ورزشی به محل رقابت ۲۰۵ کشور عضو ioc تبدیل شده و تمام کشورها سعی می کنند تا در این آوردگاه که بالاترین بیینده، شنونده و خواننده را دارد،  بیشترین سهم و برترین جایگاه را به خود اختصاص دهند.
المپیک محل حضور و رقابت نخبه های ورزش دنیاست و ناگفته پیداست که نتیجه گیری در آن به برنامه ای دقیق و حداقل ۱۰ ساله نیازمند است و قطعا اگر به دنبال کسب جایگاهی مناسب و مستمر در این بازی ها هستیم هیچ گاه نمی توانیم با برنامه های مقطعی بدان دست یابیم.
متاسفانه بر اساس مقررات کمیته ملی المپیک کشورمان و تغییر و تحولاتی که هر چهار سال یکبار در آن صورت می پذیرد در هر دوره یک کمیته و ستاد تدارکاتی تشکیل می شود که عمده هدفش حضوری ارزشمند در بازی ها آسیایی است و همیشه نتیجه بدست آمده در آن نیز پله ای برای حضور موفق در المپیک پیش رو تلقی می شده است. اما موضوع اینجاست که حضور در المپیک با توجه شایسته سالاری و گزینشی که صورت می گیرد به هیچ عنوان قابل قیاس با بازی های آسیایی نیست.
در این راستا توجه به چند راهکار می تواند مثمر ثمر باشد که مهمترین آن فراهم ساختن شرایط روحی و روانی برای اردونشینان است تا آنها بتوانند در  محیطی ایده آل به آماده سازی بدنی خود بپردازند و به دور از دغدغه های روزمره تمرکز خود را روی موفقیت در این میدان بزرگ بگذارند.
از سوی دیگر باید مسئولین و دست اندرکاران ورزش ضمن توجه به رشته های مدال آور همچون قایقرانی، تیراندازی، تیرو کمان و دومیدانی ، از همین حالا و در فاصله کمتر از دو سال به المپیک تمرکزشان را روی رشته های سنتی مدال آور خودمان که همان کشتی، وزنه برداری و تکواندو هستند بگذارند و با حمایت همه جانبه از اردونشینان این رشته زمینه جبران شکست پکن را مهیا سازند.
تجربه نشان می دهد روند خوب و رو به رشدی که در المپیک سیدنی و سپس در آتن آن را مشاهده کردیم با پیگیری و مانیتورینگ دقیق ورزشکاران بدست آمد. بدین ترتیب که اردوها بصورت منظم و با برنامه هایی که با همکاری فدراسیون ها و کمیته ملی المپیک تنظیم شده بود برپا شد و پس از تشکیل پرونده برای تک تک قهرمانان ملی پوش از آنان بصورت منظم در ابتدا و انتهای اردو آزمون گرفته شد تا مشخص شود که هر اردو چه میزان بر قابلیت های جسمانی و آمادگی ورزشکار تاثیر گذاشته است.
استفاده از برنامه های علمی و بکارگیری دقیق از مراکز سنجش آمادگی جسمانی، روانشناسی و پزشکی، این موقعیت را بوجود آورد تا خود ورزشکار بداند که در کنار تلاشش یک گروه علمی نیز او را حمایت و هدایت می کنند.
متاسفانه این روزها اخبار خوبی از ورزش به گوش نمی رسد: از یکسو حاکم شدن نگاه هزینه ای به جای نگاه  سرمایه ای و به عبارت ساده تر بحث تامین نشدن منابع مالی و از دیگر سوی عدم پیگیری برنامه های آماده سازی.
به اعتقاد من نباید در این زمان سرنوشت ساز که می توانیم بیشترین استفاده را از آماده سازی ورزشکاران مان ببریم شاهد مسالی باشیم که برای برنامه های آماده سازی احسان حدادی بعنوان یکی از گزینه های حتمی ما در المپیک پیش آمد.
به هر حال باید اتمسفر ورزش در این موقعیت المپیکی شود و با تزریق بودجه ای مناسب و در خور بزرگی المپیک از روزهای طلایی که در دست داریم نهایت استفاده را ببیرم ضمن اینکه در این موقعیت نباید از مسایل فرهنگی که ارتباط مستقیمی با روح و روان ورزشکار دارد نیز غافل شویم.

اشتراک و ثبت پیوند

سید امیر حسینی: هفتمین کنفرانس جهانی ورزش آموزش و فرهنگ در شهر دوربان آفریقای جنوبی توسط کمیته بین المللی المپیک و با مشارکت سازمان علمی و فرهنگی سازمان ملل ( یونسکو ) از ۵ تا ۷ دسامبر ۲۰۱۰ برگزار شد. بیش از ۶۰۰ نماینده از کمیته های ملی المپیک ، فدراسیون های بین المللی ، کمیته های برگزاری بازی های المپیک ، نهادهای آموزشی و فرهنگی ، سازمان های تخصصی سازمان ملل ، سازمان های دولتی و غیر دولتی در این کنفرانس شرکت کردند . جلسات و سخنرانی ها در محیطی کاملا  تخصصی و  تمام مباحثات و مناظرات آموزنده در جوی دوستانه تحت عنوان  «دادن فرصت اظهارنظربه جوانان ((Giving a Voice to Youth » برگزار شد .

در مراسم افتتاحیه آقای  ژاک روک  رییس کمیته بین المللی المپیک ضمن تشکر از شرکت کنندگان و مسئولین برگزاری این کنفرانس گفت، این کنفرانس  در مورد چگونگی پیوند و ارتباط  بین ورزش، فرهنگ و آموزش برای  دستیابی بهتر نسل جوان به ارزش های آموزشی المپیک چون ، تعالی Excellent ، دوستی Friendship ، و احترام Respect  به بررسی می پردازد.
در این کنفرانس، شرکت کنندگان  از ۱۱۰ کشور جهان، نمایندگان  جنبش المپیک ،  فدراسیون های  بین المللی، سازمان های علمی و فرهنگی و ورزشی  یونسکو، وزارت خانه های آموزش وپرورش   و کارشناسان دیدگاه ها  و تجربیات خود را ارایه  کردند.
در سال ۲۰۰۸ در اجلاس ششم (پوسان کره جنوبی) تاکید شد:  جوانان آینده ورزش هستند و آنها نیاز به دستیابی امکانات ارتباطی بیشتری را دارند  و آموزش و فرهنگ نخستین سکوست و این سوال مطرح شد چگونه ورزش می تواند به توسعه مهارت ها ی زندگی  چون دستیابی به هدف والا، تعهد  رهبری  و مدیریت و کار کردن گروهی کمک کند ومشکلات انها را در مسیر زندگی   کاهش دهد  در این خصوص یکی از  برنامه ها ی  طراحی شده  بازی های المپیکی جوانان  است.
در این کنفرانس برای اولین بار با توجه به برگزاری بازی های  المپیکی جوانان در سنگاپور شرکت کنندگان جوان  به عنوان سفرای این بازی ها تجربیات و نظرات خودشان  راعرصه نمودند و به آنها فرصتی جهت اظهار نظر داده شد.
سایر بحث های کنفرانس به صورت  گفتگوهای عمومی  با حضور همه شرکت کنندگان  و  بحث های  کارگاهی در محورهای: چگونگی تمرکز بر ارزش های آموزشی فرهنگ المپیک ، آموزش برای دستیابی به توسعه پایدار و چگونه  می توان فرهنگ سلامتی و شیوه زندگی را توسعه داد؟ برگزار شد. سایر محورهای مطرح در زیر آمده است.

ورزش ، آموزش و پرورش و فرهنگ؛ اجزای سه گانه جدا نشدنی
ارتباط بین ورزش ، آموزش و فرهنگ در تمام اشکال آن ، تبادل فرهنگی و ترویج تنوع فرهنگ ها را تشویق می کند.  این  مثلث در طول مراسم بازی های المپیک جوانان سنگاپور ۲۰۱۰  نمود یافت در این بحث آقای دکتر ژاک روک  رییس کمیته بین المللی المپیک ضمن تشکر از برگزارکنند گان و حامیان وشرکت کنندگان به تشریح  اهداف این گنگره و چشم انداز و مسیر آموزش المپیک  در  جنبش المپیک  پرداخت وسایر سخنرانان نیز به بحث وبررسی وبیان دیدگاهای خود پرداختند.

تعریف ارزش ها  مبتنی بر آموزش و پرورش
با تمرکز بر روی ارزش های انسانی مانند احترام ، تعالی و دوستی و ایجاد شیوه های منعکس کننده  حمایت از افراد ، به انگیزه فراگیران و تبدیل به شهروندان محترم خوب ، چگونگی پوشش بازی های ویدئویی  و تعامل ملموس  آن  با جامعه  و ارزش های فکری و آموزشی  آن از موارد مطروح بود.

نقش جوانان در ترویج گفتگوی بین فرهنگی از طریق ورزش
جوانان نمایندگی ۱۸ درصد از جمعیت جهانی  را دارند . سازمان ملل متحد ” سال ۲۰۱۰ را سال بین المللی جوانان”  اعلام داشته است  .  ترویج نقش حیاتی جوانان در پیشبرد درک بین فرهنگی و اهمیت مشارکت جوانان در عرصه های مختلف جامعه از طریق ورزش ، آموزش و فرهنگ  و به رسمیت شناختن این موضوع  و افزایش  ایجاد ارتباط و تماس ،  آگاهی، بسیج و تعامل با جوانان در دستور کار ، سال بین المللی جوانان و توسعه جهانی قرار داشته است  .
هدف یونسکو برای ایجاد روابط حسنه از فرهنگ ، نشان دادن قدرت و پتانسیل ورزش فراتر از  مبارزه آن با تبعیض و نژادپرستی  و تقسیم  بندی بین جوامع و مردم است.
این جلسه توسط سازمان دهندگان کنفرانس  با همکاری یونسکو ، سازمان ملل متحد  به  گسترش این مبانی پرداخته  وبه نتایج  ان  به عنوان یک سند مهم  آموزشی وورزشی می نگرد.

توسعه فرهنگ  شیوه زندگی سالم
جنبه های اجتماعی و اقتصادی از سلامت ، به ویژه با وجود  تنوع  فرهنگی  ، نیاز به اقدامات طراحی  شده دارد استفاده از ورزش ابزاری مناسب برای  برخوردا ری از تغذیه مناسب ، پیشگیری از بیماری ها و حرکت به سمت سبک زندگی با نشاط و غیر کم تحرک است.

ورزش به عنوان یک مدل  یکپارچه برای  آموزش و پرورش
ورزش به عنوان یک چارچوب در انتقال ارزش های اجتماعی ، شکستن کلیشه ها ، و تقویت پتانسیل های جوانان می تواند  یکی از عوامل بزرگ برای درک  وتفاهم بین فرهنگی مشارکت داشته باشد در این بحث فدراسیونهای بین المللی راگبی وگلف  وپنتاتلون وسخنرانانی به شرح زیر به ارائه نظرات واقدامات خود پرداختند .

واقعیت  های محلی در چشم انداز جهانی: آموزش برای توسعه پایدار
بهبود جهانی تنها زمانی می تواند موفق شود که نیازهای محلی رافراموش نکرده باشد  “شیوه های از نمونه هایی از یک مثال خوب” در یک مدل مشارکتی از طریق دولتها ، آژانسهای سازمان ملل متحد ، جامعه مدنی و جنبش های ورزشی است که  پتانسیل لازم را برای توسعه  دارند که نشانی است از پایداری متقابل و روشی برای دستیابی به این هدف.

جایگاه برای ورزش در برنامه های درسی آموزش و پرورش
ورزش به رشته ای  اساسی مطالعاتی چند زمینه ای  تبدیل شده است. تربیت بدنی در مقابل آموزش و پرورش رسمی  است ، همزیستی و جایکاه ارزشی  ورزش در برنامه درسی. توسطشرکت کنندگان وتجربیات کسب شده مورد بحث قرار گرفت.

صحبت جوانان
یادگیری تجربیات جوانان از ورزش، آموزش،فرهنگ  وجامعه .چگونه نتایج گنگره المپیک وتوصیه های آن برای دستیابی به اهداف هزاره سوم  وحرکت به سوی دستور جهانی میسر شده است

میراث و بازسازی   قدرت شفاف ورزش
ارائه مطالعات  موردی وعملی در مورد پاسخ   این سوال  ، چگونه از ابزار ورزش می توان برای بهبود سطح مردم از مرحله پایه تا سطوح عالی  فراتر از گذشته استفاده  شود

فرهنگ المپیاد  افزایش ارزش ها به به تجربیات المپیکی
ورزشی موجب  افزایش  قابلیت های جسمانی وروحیه دلاوری می شود در این رابطه.  از قدرت  ورزش  می توان برای توسعه  مزایای اجتماعی و اقتصادی استفاده می شود ، اما  برای  کمک به رشد و پیشرفت های شخصی  بایستی به طور مساوی به همان اندازه بخش فرهنگی و هنری  نیز مد نظر قرار گرفته ودربرنامه ها  گنجانده شود .

چگونه ورزش می تواند نقشی دربخشی از زندگی ما باشد
این بحث به شنیدن داستان تحربیات جوانان در بازی های المپیکی جوانان سنگاپور اختصاص داشت  این بازی ها ترکیبی از هدف ورزش آموزش وفرهنگ بود.

در مراسم  پایانی کنفرانس  طی بیانیه ای شرکت کنندگان  موارد زیر را  مطرح و مورد تاکید قراردادند :
۱٫    ابراز قدردانی  وسپاسگزاری از شهردار شهر دوربان ، مشاور او اوبد ملابا ، وزیر ورزش و تفریحات دکتر زویلی لاورنس امخیز ، رئیس کمیته المپیک و کنفدراسیون ورزشهای  آفریقای جنوبی آقای گیدئون سام و دکتر سام رمسامی عضو هیات اجرایی کمیته بین المللی المپیک و درخواست  انتقال پیام قدردانی و تشکر مضاعف به دولت جمهوری آفریقای جنوبی ، برای موفقیت ومهمان نوازی و سازماندهی عالی و تسهیلات فراهم شده برای شرکت کنندگان کنفرانس .
مشارکت جوانان :
– مشارکت جوانان در برنامه هفتمین کنفرانس جهانی ورزش آموزش و فرهنگ مهمترین نو آوری در  برگزاری کنفرانس بوده است که آن برای ایجاد معنی واقعی برای عنوان کنفرانس مفید بود . شرکت جوانان با ارزش شمرده شد مشارکت مشتاقانه آنها تاییدی بود بر آنکه آنها تا چه میزان از اجازه مشارکت در کنفرانس خشنود هستند .(.و همچنین سخنرانیهای فصیح و بلیغ آنها و وضوح پیام آنها تاییدی است بر این موضوع٫ ) کنفرانس توصیه می کند که مشارکت جوانان هم به عنوان شرکت کننده و هم به عنوان نماینده باید درهمه کنفرانسها و جلساتی که در رابطه با جنبش المپیک برگزار می شود گسترش یابد و آنکه آنها باید در همه فعالیتهای مربوط به انجام سیاستها و برنامه هایی که در همه سطوح از جنبشهای ورزشی مطرح می کند فعالیت کنند
۳ – کنفرانس همه دولتها را فرا می خواند.برای  شناخت این موضوع که سرمایه گذاری بر روی جوانان – استفاده از ورزش به عنوان یک ابزار ووسیله  درواقع سرمایه گذاری بر روی توسعه اجتماعی و ملی است
۴ – کنفرانس تصریح می کند که قدرت ورزش در ایجاد اقتدار و عزت نفس برای جوانان با ارزش می باشد
بازیهای المپیک جوانان :
۱ – کنفرانس موفقیت اولین دوره بازیهای المپیک جوانان و تاثیر مثبتی که این موضوع بر روی شرکت کنندگان داشت را تایید می کند . شرکت کنندگان به وسیله برنامه بازیها تهییج شدند و هدف آنها شکستن مرزهای بین فرهنگها و ملیتهای مختلف بود .
۲ – کنفرانس ایجاد روشهایی را برای بنیان کردن یک شخصیت و روح  برای بازیهای المپیک جوانان و بسط آن به فراتر از بازیها را توصیه می کند . در جهت  رسیدن به  این  مفهوم  و استفاده کامل از پتانسیل آن ، باید در امور آموزشی بازی های المپیک جوانان    در زمان اقامت جوانان در دوران بازیها و حتی در زمان انجام بازیهای قاره ای ، منطقه ای و ملی این ارزش ها به کار برده شود

همکاری بین نهادها :
۱ – کنفرانس همکاری بین نهادهای مختلف  را با احترام به محتوی برنامه آموزشی و فرهنگی بازیهای المپیک جوانان در خصوص به انجام رساندن بعد آموزشی المپیک و طرح سازمانی در رابطه با کنفرانس جهانی ورزش ، آموزش و فرهنگ ، مورد تایید قرار می دهد این موضوع در ارتباط با قطعنامه کنگره المپیک در ارتباط با جنبش المپیک برای به کارگیری شایسته از راههای ممکن جلب حمایت دیگر  نهادها و ترغیب آنها برای رسیدن به اهداف هزاره سازمان ملل می باشد
۲ – کنفرانس توصیه می کند که کمیته های ملی المپیک باید راههای ارتباطی با نهادهای ملی مخصوصا سازمانهای دولتی و غیر دولتی ، همچنین کمیسیونهای ملی یونسکو در جهت آنکه ورزش بخش  مهمی از برنامه آموزشی در مدارس باشد را خلق کنند .  این رابطه باید درجهت احترام به مسئولیت نهادها و  روابط کاری نزدیک در جهت اطمینان ازموضوع ورزش و تربیت بدنی  به عنوان بخشی مهم  از برنامه تحصیلی ملی باشد
فناوری و آینده آموزشی المپیک :
۱ – کنفرانس تصدیق می کند   برقراری ارتباط با جوانان در حال رشد سریع است و  زمانی نتیجه بخش است که به زبان خود آنها باشد . مخصوصا از طریق ابزار مدرن و شبکه های اجتماعی انجام شود  فناوری در حال سرعت گرفتن سریع از ابزار سنتی گفتگو با جوانان است کنفرانس برنامه پیشرفته کمیته بین المللی المپیک برای برقراری ارتباط با جوانان در سراسر جهان از طریق وب سایتهای اجتماعی را توصیه می کند  . کنفرانس نیاز به ادامه توازن در به کارگیری تکنولوژی مدرن و استفاده از ابزارهای سنتی  بر قراری ارتباط و احترام گذاری به تفاوتهای سنتی جوامع در حال توسعه را ضروری می داند .
۲ – کنفرانس توصیه می کند نهادهای ملی و کمیته های ملی المپیک باید از نمونه کمیته بین المللی المپیک و دیگر سازمانهای بین المللی توسط تشویق جوانان به استفاده از تکنولوژی مدرن و حمایت از جوانان برای  دستیابی به چنین فرصتها و ابزارهایی ، پیروی کنند .
ارزشهای برنامه آموزشی المپیک :
۱ -  کنفرانس تصدیق میکند که  برنامه آموزشی المپیک برنامه ای منحصر به فرد و باا رزش است که توان یادگیری جوانان را تقویت می کند و جوانان را به یادگیری ارزشهای انسانی زندگی تشویق میکند برنامه پتانسیل رشد را دارد و بنابراین باید حمایت شود .
۲ – کنفرانس تاکید می کند که در جهت موفقیت برنامه لازم است که سیستمهای آموزشی ملی در توسعه   و انتشار ارزش های برنامه های آموزشی المپیک  شرکت کنند . اگرچه ارزش های برنامه های آموزشی المپیک  شاخه فرعی از کمیته بین المللی المپیک است اما  مهم است که دولتها آن را به عنوان یک ارزش درک کنند و بنابراین آن را به عنوان جزئی از برنامه آموزشی خود  بپذیرند .
یونسکو شریک با ارزشی در در معرفی این  برنامه به مدارس در مقیاس جهانی است . معرفی برنامه از طریق یونسکو فرصت های  جدیدی را در تلاش کمیته بین المللی المپیک  برای حمایت از ارزشهای اساسی آموزش در مقیاس جهانی ایجاد می کند  . کنفرانس به عنوان توصیه ای از کنگره المپیک این موضوع را به عنوان یک  شیوه  برای شکل دادن  انهاد های  جنبش المپیک به پیوندهایی نزدیک  بانمایندگی های سازمان ملل و دیگر سازمانهای مرتبط  درک می کند .
رصد خانه و پایگاه داده ها برای آموزش و توسعه :
۱ – کنفرانس اذعان داشت  که چندین پروژه خوب مخصوصا  توسط سازمانهای غیر دولتی کشورهای در حال توسعه در جهت آموزش جوانان از طریق ورزش وجود دارد  .این پروژه ها با کمکهای بلاعوض برای جوامعی که از لحاظ اقتصادی دچار چالش هستند  مخصوصا در کشورهای در حال توسعه تاسیس شده اند  بکار گرفته شده است.  این پروژه ها در ارتباط با یک دیگرنیستند  در صورت امکان ارتباط اگر دانش و بهترین روشها  باهم به کارگرفته می شدند . چنین پروژههایی می توانند  بیشتر موثرتر باشد
۲ – کنفرانس توصیه میکند که کمیته بین المللی المپیک راههای همکاری با دیگر شرکا را در جهت استقرار یک رصد خانه  در رابطه با پایگاه داده ها در زمینه ورزش، آموزش و فرهنگ به طوریکه چنین ابتکاراتی در دسترس همه باشد را جستجو کند . چنین پایگاه داده ای می تواند یک خط مشی ایده آل برای استفاده از بهترین روشها و تبادل اطلاعات و اطمینان از آنکه منابع به طور انحصاری به کار نروند ، ارائه کند .
برنامه های آموزشی کمیته های سازماندهی بازیهای المپیک :
۱ – کنفرانس تلاشی را که توسط کمیته های برگزاری بازیهای المپیک در گذشته و حال با تایید ( آی او سی ) برای خلق برنامه های آموزشی و فرهنگی برای ملتهای خود انجام داده اند را تایید میکند .
کنفرانس ذکر میکند که ابتکارات با چند استثنا به این روشها بسط پیدا میکنند
۲ – کنفرانس توصیه میکند که ( آی او سی ) ادامه برنامه های آموزشی و فرهنگی را در کشورهای میزبان بازیهای المپیک تضمین کند . شهرهایی که میزبان بازیهای المپیک هستند باید ادامه برنامه های آموزشی و فرهنگی را بر عهده بگیرند . این برنامه ها باید برای جنبش المپیک به عنوان یک کلیت در  دسترس باشند .
۳- ضد دوپینگ ، سوء استعمال دارو و آموزش مرتبطه :
کنفرانس تلاشهایی را که توسط جنبش المپیک مخصوصا توسط فدراسیونهای بین المللی ، یونسکو و توسط اتحادیه ضد دوپینگ برای آموزش ورزشکاران و بالاخص جوانان در رابطه با خطرات دوپینگ انجام شده را تایید میکند و آن همچنین تلاشهایی را که توسط یونسکو برای حمایت از آنکه همه ملتهای جهان پیمان ضد دوپینگ را تصویب کنند تایید میکند و تاکید مینماید کشورهایی که پیمان را تصویب کرده اند بدان عمل کنند و بیان میدارد که امضا آن نیز به معنی رها کردن آن و اتمام یافتن آن نمی باشد
۴– کنفرانس توصیه میکند که تلاشهای بیشتری در جهت آموزش جوانان در مورد خطرات باصطلاح اجتماعی داروها و دیگر رفتارهای مخاطره آمیز انجام شود.

اشتراک و ثبت پیوند

نخستین بار در دوره مدیریت حاج مصطفی داوودی در سازمان تربیت بدنی در سال ۱۳۵۹، در قالب طرح اردوی وحدت، فعالیت های آموزشی به منظور تامین و تربیت نیروی انسانی مورد نیاز سازمان تربیت بدنی شکل گرفت و بعدها در دوره مدیریت احمد درگاهی در سال ۱۳۶۴، با ایجاد انستیتو ورزش در سازمان تربیت بدنی و تاسیس معاونت های فرهنگی و آمورزشی، معاونت ورزش بانوان و ایجاد دبیرستان های ورزش، امر آموزش به طور جدی مورد توجه واقع شد و اگرچه در دوره های بعد به ویژه در دوره مدیریت دکتر غفوری فرد، فعالیت های آموزشی محدود و دبیرستان های ورزش بعضاً منحل گردید، لکن فعالیت های آموزشی به ویژه دوره های مربیگری در قالب دوره های کوتاه مدت تداوم داشت.

در دوره مدیریت سید مصطفی هاشمی طبا در سازمان تربیت بدنی، به ویژه در دوره دوم مدیریتشان، نهضت علمی کردن ورزش و ایجاد پایگاه ورزش قهرمانی و مرکز سنجش و توسعه قابلیت های جسمانی و طرح آموزش مستمر مربیان و ورزشکاران با جدیت دنبال شد که نتایج بسیار خوبی در نهادینه سازی فعالیت های علمی فدراسیون های ورزشی و حضور موفقیت آمیز در میادین بین المللی به همراه داشت. نگارنده که در سال ۷۹ مسئولیت معاونت فرهنگی و آموزشی سازمان تربیت بدنی را عهده دار شدم، یکی از مشکلات توسعه ورزش را همچنان امر آموزش می‏دانستم، لذا با جدیت طرح آموزش مستمر مربیان و ورزشکاران را دنبال نمودم.

همچنین در هر ماه اساتید و دانشمندان ورزشی در اقصی نقاط کشور گردهم جمع شده و در خصوص اصول و مبانی علمی ورزش تبادل نظر کرده و به دانش افزایی و ارتقاء سطح نگرش علمی مربیان و ورزشکاران اقدام می‏شد اما این اقدامی وافی و کافی نبود. سیاست های وزارت علوم همچنان در قالب فعالیت های آموزشی سنتی که طی چند دهه با آن خو کرده بود و صرفاً به تامین دبیر ورزش اقدام می کرد، دنبال می‏شد. البته دوره های جدیدی در سطوح کارشناسی ارشد در رشته های فیزیولوژی و مدیریت ورزش به تصویب رسیده بود اما این اقدامات پاسخگوی نیاز ورزشی که به عنوان یک صنعت جامع در جهان مورد شناسایی قرار گرفته، نبود.

لذا در همان سال با همکاری دوست عزیز سید حمید قاسمی، معاونت فعلی سازمان تربیت بدنی که قبلاً در صدا و سیما مدیریت گروه ورزش شبکه شش را عهده دار بود و با همکاری دانشگاه علمی کاربردی، افق جدیدی را برای حل مشکل ورزش با طراحی دوره های پودمانی علمی کاربردی ایجاد کردیم که منجر به تصویب رشته مربیگری تکواندو و بعدها کشتی و فوتبال (داوری و مربیگری) و دیگر رشته های ورزشی شد، به طوری که هم اکنون دانشگاه علمی کاربردی با صدور مجوز این دوره ها، گام های موثری را در پیشبرد ورزش کشور دنبال نموده است و به ایجاد ظرفیت های علمی جدید با مشارکت بخش خصوصی اقدام کرده است.

اخیراً در خبرها آمده است که طی دستوری ناگهانی از سوی وزارت علوم و آموزش عالی اعلام شده که تمامی مراکز پودمانی از امسال تعطیل و مراکزی تحت عنوان مرکز ملی مهارت شکل خواهد یافت و همه امور مربوط به پودمانی ها، فنی حرفه ای ها و شاید پیام نور تحت لوای این مرکز که متولی آن وزارت کار خواهد بود، ادامه فعالیت می‏دهند. این امر در حالی صورت می گیرد که آینده هیچ یک از حدود ۶۰۰ مرکز تاسیس یافته از سال ۸۱ تاکنون مشخص نشده و معلوم نیست چرا دانشگاه جامع زیر نظر وزارت علوم یک باره تصمیم به تعطیلی این ۶۰۰ مرکز که بیشتر آنها خصوصی هستند، گرفت و عملاً این نهاد نوپا به ویژه در بخش ورزش که ظرفیت های جدیدی را برای توسعه ورزش کشور ایجاد نموده بود، در معرض تهدید قرار می‏گیرد.

به هر حال سوالات متعددی در این خصوص مطرح است که در جای خود قابل بررسی و پاسخگویی است اما بر سازمان تربیت بدنی و دستگاه متولی ورزش واجب است که در خصوص این تصمیمات ناگهانی موضع گیری داشته باشد و از حقوق حوزه ورزش در این بخش دفاع شود تا عملاً این وضعیت ایجاد شده، به تعطیلی و حذف ورزش علمی و ظرفیت‏های علمی ایجاد شده برای توسعه تربیت بدنی کشور منجر نشود چرا که قطعاً این اتفاق دلسردی حدود ۵۰۰ هزار دانشجو و بخشی از فارغ التحصیلان این مراکز که داشتن مدرک فارغ التحصیلی از وزارت علوم برایشان هویت علمی محسوب می‏شود، به دنبال خواهد داشت.

معاون پیشین فرهنگی و آموزشی سازمان تربیت بدنی

منتشر شده در سایت تابناک، ۳ تیرماه ۱۳۸۹

اشتراک و ثبت پیوند

اشتراک و ثبت پیوند

اشتراک و ثبت پیوند

دبیر کل IZSF در این ماموریت ۳ روزه ضمن بازدید از دانشگاه پلی تکنیک شهر مینسک و امکانات ورزشی این شهر شرایط میزبانی برای برگزاری اولین دوره مسابقات جوانان ورزش های زورخانه ای را بررسی و با مقامات ورزشی این کشور ملاقات کرد.
مهمترین اقدامات انجام شده در این سفر و دستاورد های آن به اختصار به شرح زیر می باشد:
۱٫    برگزاری جلسه با آقای گنتس ویلیتا، رییس کنفدراسیون اروپایی ورزش های زورخانه ای و آقای ولادیمیر گریستنکوف، مدیر ورزش های سنتی بلاروس٫ که در این جلسه پیشنهاداتی مبنی بر برگزاری سومین دوره مسابقات قهرمانی اروپا در سال ۲۰۱۱، یعنی قبل از برگزاری TAFISA Games در شولای.
۲٫    همچنین جلساتی با آقای گنتس، ولادمیر و آقای الکساندر مدوید، قهرمان برجسته المپیک و از دوستان جهان پهلوان تختی که مسئول ورزش های زورخانه ای و سایر ورزش های سنتی نیز می باشد برگزار شد.
۳٫    برگزاری جلسه با سفیر جمهوری اسلامی ایران در بلاروس و هماهنگی¬های لازم برای برگزاری رویدادهای مختلف فرهنگی ورزشی در این کشور.

اشتراک و ثبت پیوند

دیدار با الکساندر مدوید، قهرمان افسانه ای کشتی جهان

به دنبال بازدید آقای امیر حسینی دبیر کل IZSF از امکانات ورزشی بلاروس جهت میزبانی اولین دوره مسابقات ورزش های زورخانه ای جوانان اروپا ، وی در ضیافت شام آقای سید عبدالله حسینی، سفیر محترم جمهوری اسلامی ایران در بلاروس شرکت کردند.
در این جلسه که در دفتر سفیر ایران به اتفاق آقای مدوید و ولادمیر گریستینکوف برگزار شد، آقای سفیر به آقای ولادمیر گریستنکوف و الکساندر مدوید قهرمان المپیک در رشته کشتی که از هم دوره های جهان پهلوان غلامرضا تختی نیز بود در سفارت ایران به عنوان یک شخصیت جهانی و محبوب خوش آمد گفت و حمایتشان از ورزش زورخانه را مورد تمجید قرار داد.
آقای مدوید نیز با اشاره به اینکه ورزش های سنتی اراده و قدرت را زیاد می کند و زمینه حضور قهرمانان در المپیک را فراهم می کند گفت: ورزش میل گیری و کباده ورزش های جالبی است و قدرت و توان ورزشکار را افزایش می دهد.
وی افزود: ما تصمیم داریم اولین دوره مسابقات جوانان ورزش زورخانه قهرمانی اروپا را در سطح بالایی در بلاروس برگزار کنیم. روابط سیاسی و فرهنگی بین ایران و بلاروس رشد زیادی داشته و اگر جمهوری اسلامی ایران یک مرکز فرهنگی در بلاروس تاسیس کند گام بزرگی در زمینه تعاملات فرهنگی دو کشور برداشته خواهد شد. ورزش یک ابزار و سمبلی از صلح جهانی است و ورزش کاران را بدون رنگ و نژاد و مذهب دور هم جمع می کند.
سفیر ایران نیز ضمن تشکر از حضور میهمانان گفت: آیین ها و سنت های فرهنگی اگر از یک ملت شروع می شود نباید در حیطه محدود به همان ملت باقی بماند. همانگونه که فرمول های ریاضی، فیزیک و شیمی از یک ملت شروع شده و امروز همه دانشمندان از آن بهره مند هستند. راز ماندگاری ورزش سنتی ایرانی زورخانه در طول تاریخ چند هزار ساله خود آن است که این ورزش خود را با روحیات معنوی و اجتماعی مردم ایران زمین سازگار کرده است. پهلوانان درفرهنگ ایرانی سمبل دلاوری، جوانمردی، میهن دوستی و حامی توده های محروم در جامعه بوده اند. پهلوانان برای مردم احساس امنیت را ایجاد می کردند. شاید این ویژگی در بسیاری از رشته های ورزشی مشاهده نشود و مردم گرفتار، پهلوانان را امین خود می دانستند و از آنها کمک می خواستند. این فرهنگ در طول هزاران سال عمر خود به یک شالوده اجتماعی محکم به نام  ورزش زورخانه ثبت شده است.
آقای الکساندر مدوید ضمن تایید سخنان سفیر محترم جمهوری اسلامی ایران گفت با داشتن پهلوانانی چون غلامرضا تختی که در این رشته نیز فعالیت داشتند، ورزش زورخانه می تواند سفیر سنت ها و فرهنگ ایران باشد به همین جهت مردم ایران تختی را دوست داشتند و من خاطره کمک به زلزله زدگان توسط تختی را شنیده ام که بسیار ارزشمند بوده است. وی همچنین اشاره کرد حمایت شما در برگزاری اولین دوره مسابقات ورزش های زورخانه ای جوانان اروپا و ایجاد زورخانه و یک مرکز فرهنگی همانند آنچه که در کشورهای دیگر ایجاد شده است می تواند در تحکیم دوستی ها و تبادلات فرهنگی موثر و مفید باشد.

اشتراک و ثبت پیوند